Szanowni Państwo, Drodzy Klienci
 

Od czasu wprowadzenia nowych przepisów o świadczeniu wspierającym, działaliśmy bez wytchnienia, wspierając osoby potrzebujące w jego uzyskaniu. Był to dla nas czas wielkiego zaangażowania w Wasze sprawy.
 

Teraz nadszedł czas na zasłużony odpoczynek. Wykorzystujemy okres świąteczno-noworoczny na regenerację.
 

Informujemy, że do 9 stycznia Kancelaria jest nieczynna.
 

Wszystkich obecnych i przyszłych Klientów zapraszamy do kontaktu po wskazanej dacie. Z nową energią i przyjemnością zajmiemy się Państwa sprawami po naszym powrocie.

Życzymy Państwu spokojnych Świąt i pomyślności w Nowym Roku!

Copyright 2023. Wszelkie prawa zastrzeżone. 

PRZECZYTAJ NAJNOWSZE

Osoba chorująca na stwardnienie rozsiane (SM) może uzyskać świadczenie wspierające, o ile jej rzeczywiste ograniczenia funkcjonalne pozwolą na ustalenie poziomu potrzeby wsparcia na co najmniej 70 punktów. Nie każda osoba z diagnozą otrzyma wsparcie finansowe – sama dokumentacja neurologiczna to za mało. Kluczowe jest to, jak choroba wpływa na codzienną samodzielność i bezpieczeństwo.
 

Czy stwardnienie rozsiane automatycznie daje prawo do świadczenia?
 

W polskim systemie prawnym nie przyznaje się punktów za samą nazwę choroby. Ocenie podlega poziom potrzeby wsparcia, czyli stopień utraty samodzielności w czynnościach dnia codziennego.
 

To rozróżnienie ma fundamentalne znaczenie. Diagnoza medyczna odpowiada na pytanie, na co choruje dana osoba. Z kolei ocena funkcjonalna weryfikuje, co pacjent jest w stanie wykonać sam, a przy czym wymaga asysty, nadzoru lub wyręczania. Dwie osoby z tym samym rozpoznaniem mogą otrzymać zupełnie inną punktację. Jedna może funkcjonować samodzielnie, a inna – zmagająca się z niedowładami, spastycznością czy silnym zmęczeniem – może być codziennie zależna od opiekuna. Dlatego w sprawach o SM należy pokazać realny obraz życia z chorobą.
 

Czym jest stwardnienie rozsiane i dlaczego jego przebieg ma znaczenie?
 

SM to przewlekła choroba ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzująca się ogromną zmiennością. Z punktu widzenia świadczenia wspierającego ta specyfika jest niezwykle ważna:
 

• Zmienność objawów (rzuty i remisje): Krótka ocena komisji w jednym, „lepszym” dniu może nie oddawać tego, jak pacjent funkcjonuje w typowym tygodniu lub w okresie pogorszenia.
   

• Niewidoczne ograniczenia: Osoba z SM może wyglądać na sprawną podczas krótkiej rozmowy, ale po przejściu niewielkiego dystansu musi odpocząć. Może logicznie odpowiadać na proste pytania, ale gubić się przy wypełnianiu pism urzędowych.
   

Właśnie dlatego opis choroby powinien być opisem funkcjonalnym. Zamiast wymieniać medyczne terminy (np. ataksja), trzeba opisać, co z nich wynika w praktyce (np. problemy z bezpiecznym wejściem do wanny).
 

Od ilu punktów przysługuje świadczenie wspierające?
 

Świadczenie wspierające przysługuje osobom dorosłym, które uzyskały decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia na poziomie od 70 do 100 punktów. Wysokość wsparcia zależy wyłącznie od liczby uzyskanych punktów i jest powiązana z rentą socjalną – nie ma tu znaczenia kryterium dochodowe.
 

Jak WZON ocenia osobę chorującą na SM?

Poziom potrzeby wsparcia ustala wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności (WZON). Organ ocenia codzienne funkcjonowanie, biorąc pod uwagę 32 czynności. Eksperci sprawdzają, czy osoba jest w stanie samodzielnie zainicjować daną czynność, bezpiecznie ją wykonać, kontrolować jej przebieg i zakończyć w standardowym czasie.
 

Sukces przed WZON nie polega na przedstawieniu jak największej liczby zaświadczeń medycznych. Dokumenty muszą zostać przełożone na codzienne życie – organ musi zobaczyć nie tylko samą chorobę, ale jej praktyczne skutki.
 

Objawy SM a punktacja – co ma największe znaczenie?
 

Dla komisji kluczowe są te objawy, które ograniczają samodzielność i generują potrzebę pomocy:
 

• Zaburzenia chodu i równowagi: Powodują ryzyko upadku przy wstawaniu, chodzeniu po mieszkaniu czy korzystaniu ze schodów.
   

• Niedowłady i spastyczność: Utrudniają zmianę pozycji ciała, ubieranie się, higienę i przygotowywanie posiłków.
   

• Przewlekłe zmęczenie neurologiczne: To stan, w którym chory zaczyna czynność (np. sprzątanie), ale z braku sił nie jest w stanie jej bezpiecznie zakończyć bez dłuższego odpoczynku.
   

• Zaburzenia poznawcze i widzenia: Ograniczają zdolność czytania pism, planowania wizyt lekarskich czy zarządzania lekami.
   

• Zaburzenia pęcherza i jelit: Wymuszają planowanie każdego wyjścia z domu lub ograniczają możliwość jego opuszczania.
   

Jak poprawnie opisać SM w kwestionariuszu PPW-K?
 

W kwestionariuszu samooceny (PPW-K) należy unikać ogólników. Sformułowania typu „szybko się męczę” są zbyt mało konkretne. Trzeba opisać, kto Ci pomaga, w jakim zakresie, jak często i jakie ryzyko wiąże się z brakiem wsparcia.
 

Przykłady dobrej argumentacji:

• „Wymagam asekuracji przy kąpieli, ponieważ tracę równowagę i istnieje wysokie ryzyko upadku.”

• „Nie przygotowuję samodzielnie gorących posiłków, ponieważ drżenie rąk powoduje u mnie ryzyko poparzenia.”

• „Leki przygotowuje mi inna osoba, ponieważ zdarza mi się mylić dawki i pory ich przyjmowania.”
   

Najczęstsze błędy we wnioskach
 

Wiele osób traci szansę na odpowiednią punktację przez:

• Zbyt ogólny opis choroby zamiast opisu trudności w konkretnych czynnościach.

• Pomijanie pomocy rodziny – pacjenci często twierdzą, że „jakoś sobie radzą”, zapominając, że zakupy, pranie czy organizacja wizyt u lekarza to zasługa bliskich.

• Brak informacji o zmienności choroby i zaprezentowanie się na komisji wyłącznie od strony „dobrego dnia”.

Najczęstsze pytania (FAQ) – Stwardnienie rozsiane a świadczenie wspierające
 

Czy diagnoza stwardnienia rozsianego automatycznie uprawnia do świadczenia wspierającego?
 

Nie. Sama diagnoza medyczna SM nie daje automatycznego prawa do świadczenia. Wojewódzki Zespół (WZON) ocenia poziom potrzeby wsparcia w punktach, czyli to, w jakim stopniu choroba ogranicza Twoją samodzielność w 32 określonych obszarach życia codziennego.
 

Ile punktów można otrzymać przy SM i od czego to zależy?
 

Nie ma odgórnie przypisanej liczby punktów za stwardnienie rozsiane. Zainteresowany może otrzymać od 0 do 100 punktów. Ostateczny wynik zależy od stopnia zaawansowania choroby, częstotliwości rzutów oraz tego, czy wymagasz asekuracji, nadzoru lub wyręczania przy podstawowych zadaniach (takich jak poruszanie się poza domem, higiena, kontrolowanie przyjmowania leków czy załatwianie spraw urzędowych).
 

Czy przy SM można dostać 90 lub 95 punktów?
 

Tak, uzyskanie wysokiej punktacji (powyżej 90 punktów) jest możliwe, ale dotyczy zazwyczaj osób w zaawansowanym stadium choroby. Mowa tu o pacjentach ze znacznymi niedowładami, poruszających się na wózku, z głębokimi zaburzeniami poznawczymi lub neurologicznymi, którzy wymagają stałej opieki i wyręczania w większości sfer życia.
 

Czy zmęczenie neurologiczne jest brane pod uwagę przez WZON?
 

Tak, powinno być brane pod uwagę, choć sami wnioskodawcy często o nim nie wspominają. W procedurze ustalania punktów liczy się to, czy jesteś w stanie wykonać daną czynność bezpiecznie i ją dokończyć. Jeśli z powodu nagłego zmęczenia neurologicznego musisz przerwać np. przygotowanie posiłku lub kąpiel, w świetle przepisów nie wykonujesz tej czynności samodzielnie.
 

Czy dochód lub pobieranie renty mają wpływ na świadczenie wspierające?
 

Nie. Świadczenie wspierające nie jest uzależnione od dochodów chorego ani jego rodziny. Nie ma tu kryterium dochodowego. Finanse oraz fakt pobierania renty z ZUS nie wpływają na przyznanie ani na wysokość świadczenia – liczy się wyłącznie liczba punktów od WZON.
 

Co zrobić, jeśli WZON przyznał za mało punktów przy stwardnieniu rozsianym?
 

Jeśli decyzja WZON jest zaniżona i nie zgadzasz się z punktacją, możesz złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Wojewódzkiego Zespołu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W piśmie odwoławczym należy precyzyjnie, punkt po punkcie wykazać, które z 32 czynności codzienne zostały ocenione niezgodnie z Twoim realnym stanem zdrowia.

Podsumowanie - zweryfikuj decyzję WZON
 

Jeśli decyzja WZON nie odzwierciedla Twojej rzeczywistej sytuacji, warto złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w razie potrzeby – odwołać się do sądu. Należy jednak punkt po punkcie wykazać, które czynności zostały błędnie ocenione i dlaczego częstotliwość niezbędnej pomocy została zaniżona. W trudnych przypadkach nieoceniona okazuje się pomoc doświadczonej kancelarii, która przetłumaczy dokumentację medyczną na język prawno-funkcjonalny.

Zapraszamy do kontaktu – obsługa online w całej Polsce.