Aktualizacja: 20 sierpnia 2026 r.
Dla wielu osób z niepełnosprawnościami liczba punktów ustalona przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności oznacza obecnie przede wszystkim wysokość świadczenia wspierającego.
W przyszłości znaczenie tej decyzji może być jednak jeszcze większe.
Projektowana ustawa o asystencji osobistej zakłada bowiem powiązanie prawa do ustawowej asystencji z poziomem potrzeby wsparcia. Docelowo poziom 80 punktów może stać się jedną z najważniejszych granic w systemie wsparcia osób z niepełnosprawnościami.
Oznacza to, że decyzja WZON może wpływać nie tylko na wysokość świadczenia wspierającego, ale również na dostęp do kolejnych form pomocy, w tym przyszłej asystencji osobistej.
Najważniejsze pytanie nie brzmi jednak: ile punktów otrzymała dana osoba.
Najważniejsze pytanie brzmi:
Czy ustalona liczba punktów rzeczywiście odpowiada temu, jak osoba funkcjonuje każdego dnia i jakiego wsparcia faktycznie potrzebuje?
Jeżeli odpowiedź brzmi nie, decyzję warto profesjonalnie przeanalizować.
80 punktów a asystencja osobista
Na dzień aktualizacji tego artykułu ustawowy system asystencji osobistej nie został jeszcze uruchomiony. Projekt ustawy nadal znajduje się w toku prac legislacyjnych.
Nie oznacza to więc, że osoba posiadająca 80 punktów już dzisiaj automatycznie otrzymuje asystenta.
Znaczenie ma jednak kierunek projektowanych zmian.
Planowany system ma wykorzystywać decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia jako jeden z podstawowych elementów oceny prawa do asystencji osobistej.
Więcej informacji znajduje się w artykule:
Asystencja osobista 2027/2028 – najnowsze zmiany w ustawie, kryteria i do 240 godzin wsparcia.
Decyzja WZON ocenia funkcjonowanie, a nie samą chorobę
Jednym z największych problemów w sprawach dotyczących poziomu potrzeby wsparcia jest błędne przekonanie, że liczba punktów zależy przede wszystkim od diagnozy medycznej.
Tak nie działa ten system.
Ocena dotyczy przede wszystkim codziennego funkcjonowania.
Znaczenie mają między innymi:
- możliwość samodzielnego przemieszczania się,
- wykonywanie czynności higienicznych,
- przygotowywanie posiłków,
- przyjmowanie leków,
- komunikacja,
- korzystanie z transportu,
- prowadzenie gospodarstwa domowego,
- organizowanie codziennych spraw.
Dwie osoby z podobnym rozpoznaniem mogą otrzymać zupełnie różną punktację, ponieważ ich rzeczywista samodzielność może być inna.
Dlatego skuteczne zakwestionowanie decyzji WZON nie polega na samym opisaniu chorób.
Polega na wykazaniu, jak choroba wpływa na konkretne czynności życia codziennego.
Masz 79 punktów? Sprawdź, czy decyzja rzeczywiście odpowiada Twojej sytuacji
Wyniki znajdujące się w pobliżu progów, takie jak 79, 80, 84, 85 czy 89 punktów, budzą szczególne zainteresowanie.
Nie oznacza to jednak, że tylko osoby z takim wynikiem powinny analizować swoje decyzje.
Osoba posiadająca 60 albo 70 punktów również może mieć zaniżoną ocenę, jeżeli WZON nie uwzględnił wszystkich ograniczeń.
W praktyce problem często nie wynika z jednego dużego błędu.
Może być sumą kilku pomniejszych nieprawidłowości dotyczących:
- przemieszczania się,
- samoobsługi,
- przygotowywania posiłków,
- leczenia,
- komunikacji,
- wykonywania obowiązków domowych.
Dlatego każdą decyzję warto analizować indywidualnie.
Czy 80 punktów oznacza automatycznie 240 godzin asystenta?
Nie. To jedna z najważniejszych kwestii, które trzeba wyjaśnić, ponieważ próg punktowy i liczba godzin asystencji to dwa różne mechanizmy.
Projekt ustawy zakłada, że decyzja o poziomie potrzeby wsparcia będzie jednym z warunków wejścia do systemu asystencji osobistej. Docelowo dla osób dorosłych granicą ma być co najmniej 80 punktów. Sama liczba godzin ma być jednak ustalana odrębnie, w oparciu o indywidualną ocenę rzeczywistych potrzeb konkretnej osoby.
Dlatego dwie osoby mające po 80 punktów nie muszą otrzymać takiej samej liczby godzin. Tak samo osoba mająca 90 czy 95 punktów nie otrzyma automatycznie maksymalnego wymiaru 240 godzin miesięcznie.
Z punktu widzenia osoby, która posiada już decyzję WZON, najważniejsze jest jednak to, że prawidłowy wynik punktowy może decydować o samym wejściu do systemu. Dopiero później będzie oceniany miesięczny zakres asystencji.
Aktualny stan prac i zasady projektowanego systemu opisujemy szerzej w artykule Asystencja osobista 2027/2028 – najnowsze zmiany w ustawie, kryteria i do 240 godzin wsparcia.
Dlaczego także osoba z 60 albo 65 punktami powinna sprawdzić decyzję?
Nie warto myśleć o analizie decyzji wyłącznie w kategoriach: „mam 79 punktów i potrzebuję jednego punktu więcej”.
Osoba, która otrzymała 60, 62, 65 czy 68 punktów, również może mieć decyzję istotnie zaniżoną. Jeżeli rzeczywisty poziom jej zależności od pomocy innych osób jest znacznie większy niż wynika z dokumentu WZON, różnica może sięgać kilku lub kilkunastu punktów.
To ma znaczenie już dzisiaj. W 2026 r. próg 70 punktów decyduje o samym prawie do świadczenia wspierającego. Kolejne przedziały wpływają natomiast na jego wysokość. Jeżeli więc osoba otrzymała 68 albo 69 punktów, prawidłowa korekta oceny może przesądzić o nabyciu prawa do świadczenia. Przy wyższych wynikach jeden lub kilka punktów może przesunąć sprawę do kolejnego progu finansowego.
Szerzej mechanizm ten wyjaśniamy w materiale Zaniżona punktacja a świadczenie wspierające – kiedy decyzja WZON o poziomie potrzeby wsparcia bywa błędna.
Planowana asystencja osobista tylko zwiększa wagę tej decyzji. Jeżeli ustawodawca zachowa granicę 80 punktów, prawidłowo ustalony poziom potrzeby wsparcia może w przyszłości wpływać także na dostęp do usługi asystenta.
Dlatego nie ma sensu z góry zakładać, że „mam za mało punktów, więc odwołanie nic nie da”. Najpierw trzeba ustalić, czy wynik jest prawidłowy.
Jak rozpoznać, że punktacja WZON może być zaniżona?
Nieprawidłowość nie zawsze jest widoczna od razu. Często końcowy wynik wygląda wiarygodnie, ale dopiero analiza poszczególnych czynności pokazuje, że organ przyjął zbyt wysoki poziom samodzielności.
Typowy problem pojawia się wtedy, gdy osoba formalnie „wykonuje” daną czynność, ale w rzeczywistości robi to tylko dzięki pomocy rodziny, przygotowaniu otoczenia, stałym przypomnieniom, asekuracji albo nadzorowi.
Przykładowo ktoś może samodzielnie zjeść posiłek, ale nie potrafi zrobić zakupów, przygotować produktów ani bezpiecznie ugotować obiadu. Inna osoba może przejść po mieszkaniu kilka metrów, lecz nie jest zdolna do bezpiecznego samodzielnego przemieszczania się poza domem. Ktoś może sam wziąć tabletkę do ręki, ale bez kontroli bliskiej osoby pomija dawki, myli leki albo nie pamięta, kiedy należy je przyjąć.
W takich sytuacjach samo stwierdzenie „wykonuje czynność” może prowadzić do błędnej oceny.
Profesjonalna analiza decyzji polega więc na sprawdzeniu, czy WZON prawidłowo rozpoznał rodzaj potrzebnej pomocy, jej częstotliwość oraz rzeczywistą zdolność osoby do bezpiecznego, celowego i skutecznego działania.
Dlaczego samo zaświadczenie lekarskie często nie wystarcza?
Dokumentacja medyczna jest ważna, ale nie zastępuje opisu funkcjonowania.
Zaświadczenie może potwierdzać rozpoznanie choroby, wyniki badań, przebyte leczenie czy określone ograniczenia zdrowotne. Nie odpowiada jednak automatycznie na pytanie, czy dana osoba potrafi bez pomocy przygotować posiłek, skorzystać z transportu, wykąpać się, ubrać, załatwić sprawę urzędową albo prawidłowo zarządzać leczeniem.
W postępowaniu o poziom potrzeby wsparcia trzeba połączyć dwa elementy: materiał medyczny oraz realne skutki choroby w codziennym życiu.
Właśnie dlatego odwołanie składające się z kilku stron diagnoz może być słabsze niż pismo, które precyzyjnie pokazuje, przy których czynnościach osoba wymaga pomocy, jakiej pomocy potrzebuje i dlaczego ocena WZON była nieprawidłowa.
Nie mów tylko „jakoś sobie radzę”
Wiele osób z niepełnosprawnościami przez lata uczy się funkcjonować mimo poważnych ograniczeń. Podczas oceny mówią więc: „radzę sobie”, „jakoś to robię”, „nie chcę być ciężarem dla rodziny”.
Z punktu widzenia oceny funkcjonalnej takie sformułowania mogą być bardzo mylące.
Trzeba bowiem ustalić, co w praktyce oznacza „radzę sobie”.
Jeżeli osoba wstaje z łóżka tylko dzięki uchwytowi i pomocy drugiej osoby, przygotowuje się do wyjścia godzinę zamiast kilkunastu minut, porusza się poza domem wyłącznie z osobą towarzyszącą albo wykonuje czynność tylko dlatego, że członek rodziny wcześniej wszystko przygotował, nie jest to pełna samodzielność.
Ocena powinna odpowiadać rzeczywistości, a nie przyzwyczajeniu osoby do swoich ograniczeń.
Otrzymałeś decyzję? Warto sprawdzić ją przed upływem terminu
Jeżeli decyzja została doręczona niedawno i punktacja budzi wątpliwości, nie należy odkładać analizy.
Od pierwszej decyzji WZON można złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Termin wynosi 14 dni od doręczenia decyzji.
Jeżeli po ponownym rozpatrzeniu WZON wyda kolejną niekorzystną decyzję, możliwe jest wniesienie odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Termin wynosi miesiąc od doręczenia decyzji wydanej po ponownym rozpatrzeniu.
Kompletną ścieżkę procesową opisujemy w poradniku Odwołanie do sądu od decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia – kompletny poradnik.
W praktyce najlepiej nie czekać do ostatnich dni terminu. Rzetelne przygotowanie sprawy wymaga porównania decyzji z rzeczywistym funkcjonowaniem, ustalenia spornych czynności oraz zebrania odpowiednich dowodów.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie powinien być ogólnym protestem
Wniosek nie powinien ograniczać się do stwierdzenia: „nie zgadzam się z liczbą punktów”.
Taki argument sam w sobie niewiele wyjaśnia.
Trzeba pokazać mechanizm zaniżenia. W których czynnościach WZON przyjął niewłaściwy rodzaj wsparcia? Gdzie uznano osobę za bardziej samodzielną, niż jest w rzeczywistości? Czy prawidłowo oceniono częstotliwość pomocy? Czy uwzględniono nadzór, asekurację, przygotowanie otoczenia albo konieczność przypominania?
Dobrze przygotowana argumentacja powinna prowadzić organ krok po kroku od faktu do wniosku: rzeczywiste ograniczenie, potrzebna pomoc, błędna ocena WZON, właściwa kwalifikacja i dowód potwierdzający twierdzenie.
To właśnie różni profesjonalnie przygotowane zaskarżenie od ogólnego opisu chorób i trudnej sytuacji życiowej.
Najczęstsze błędy w samodzielnych odwołaniach
W praktyce wiele odwołań traci na sile dlatego, że strona opisuje przede wszystkim diagnozy, pobyty w szpitalu i przyjmowane leki, ale nie wskazuje, które konkretne elementy oceny funkcjonalnej są błędne.
Częsty jest również brak informacji o pomocy udzielanej przez rodzinę. Osoby traktują ją jako coś oczywistego i nie opisują jej dokładnie, choć właśnie ona pokazuje rzeczywisty zakres niesamodzielności.
Innym problemem jest pomijanie częstotliwości pomocy. Nie wystarczy wskazać, że wsparcie jest potrzebne. Trzeba wyjaśnić, czy dzieje się to sporadycznie, codziennie, kilka razy dziennie czy praktycznie przy każdym wykonywaniu czynności.
Szerzej te problemy omawiamy w artykule 8 błędów w odwołaniach od decyzji WZON, które osłabiają argumentację przed sądem.
Czy sąd naprawdę może podwyższyć liczbę punktów?
Tak. Decyzja WZON podlega realnej kontroli sądowej.
Sąd może przeprowadzić postępowanie dowodowe, ocenić dokumentację, przesłuchać zainteresowanego i świadków, a także dopuścić opinie biegłych. Jeżeli zgromadzony materiał pokazuje, że ocena organu nie odpowiada rzeczywistemu funkcjonowaniu, sąd może zmienić decyzję i ustalić wyższy poziom potrzeby wsparcia.
W jednej z opisywanych przez nas spraw sąd ustalił 90 punktów, podczas gdy decyzja wydana po ponownym rozpatrzeniu wskazywała 73 punkty. Nie oznacza to, że podobny wzrost jest możliwy w każdej sprawie. Pokazuje jednak, że punktacja ustalona przez WZON nie jest niepodważalna.
Szczegóły opisujemy w analizie Dwa ważne wyroki w sprawach o poziom potrzeby wsparcia. Sąd podwyższył wynik z 73 do 90 punktów.
Dlaczego warto profesjonalnie przygotować sprawę sądową?
Postępowanie sądowe różni się od ponownego rozpatrzenia sprawy przed WZON.
Na tym etapie trzeba nie tylko wykazać, że wynik jest zaniżony, ale również prawidłowo sformułować żądanie, wskazać sporne obszary i zaplanować postępowanie dowodowe.
Znaczenie może mieć dobór świadków, treść pytań do biegłych, sposób wykorzystania dokumentacji medycznej, wcześniejszych formularzy oceny oraz zeznań dotyczących codziennego funkcjonowania.
Im bardziej precyzyjnie określony zostanie przedmiot sporu, tym większa szansa, że postępowanie będzie koncentrowało się na rzeczywistych problemach, a nie na ogólnym pytaniu, czy osoba jest „bardziej czy mniej niepełnosprawna”.
Minął termin na zaskarżenie decyzji? To nie zawsze kończy możliwości działania
Szczególna sytuacja dotyczy osób, które posiadają już ostateczną decyzję i nie mają możliwości złożenia zwykłego wniosku o ponowne rozpatrzenie ani odwołania do sądu, ponieważ terminy upłynęły.
Nie oznacza to automatycznie, że trzeba biernie czekać do końca kilkuletniego okresu ważności decyzji.
Ustawa przewiduje odrębne rozwiązanie. Zgodnie z art. 6b⁶ ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych osoba posiadająca decyzję o poziomie potrzeby wsparcia może w każdym czasie wystąpić o wydanie nowej decyzji, jeżeli nastąpiła zmiana jej zdolności do samodzielnego wykonywania czynności związanych z codziennym funkcjonowaniem oraz rodzaju wymaganego wsparcia.
To nie jest spóźnione odwołanie. To nowe postępowanie dotyczące aktualnego stanu funkcjonalnego.
Nowy wniosek można złożyć także wtedy, gdy stara decyzja jest nadal ważna
Jeżeli funkcjonowanie osoby uległo zmianie, nie trzeba czekać do końca ważności obecnej decyzji.
Może to mieć bardzo duże znaczenie w przypadku decyzji wydanych na kilka lat. Choroba przewlekła, neurologiczna, psychiczna, narządu ruchu czy zaburzenia poznawcze mogą w tym czasie postępować. Zakres pomocy udzielanej przez rodzinę może się zwiększyć, a osoba może utracić zdolność do samodzielnego wykonywania czynności, które wcześniej jeszcze wykonywała.
W takich sytuacjach dotychczasowa punktacja może przestać odpowiadać rzeczywistości.
Mechanizm złożenia nowego wniosku oraz zasady wykazywania zmiany opisujemy szczegółowo w artykule Nowy wniosek o świadczenie wspierające po zmianie funkcjonowania – kiedy można złożyć go w trakcie ważności decyzji?
To rozwiązanie jest ważne także dla osoby, która ma 60 punktów
Wyobraźmy sobie osobę, która dwa lata temu otrzymała 60 punktów i nie odwołała się od decyzji.
Od tamtej pory zaczęła wymagać pomocy przy przemieszczaniu się, przygotowywaniu posiłków i higienie. Rodzina musi kontrolować przyjmowanie leków i coraz częściej towarzyszyć jej poza domem.
Nie ma znaczenia, że poprzednia decyzja była daleko od progu 80 punktów. Najważniejsze jest to, że obecne funkcjonowanie może być zupełnie inne niż w chwili poprzedniej oceny.
Jeżeli nowa, aktualna ocena przekroczy 70 punktów, może powstać prawo do świadczenia wspierającego. Jeżeli wynik będzie jeszcze wyższy, może również zmienić jego wysokość. A w przyszłości, przy zachowaniu projektowanego progu, 80 punktów może mieć znaczenie dla dostępu do asystencji osobistej.
Dlatego możliwość nowej oceny nie jest przeznaczona wyłącznie dla osób z 78 czy 79 punktami.
Co może świadczyć o zmianie funkcjonowania?
Zmiana nie musi polegać wyłącznie na pojawieniu się nowej, poważnej diagnozy.
W praktyce może chodzić o stopniowe zwiększenie zależności od pomocy innych osób. Ktoś, kto wcześniej sam się kąpał, obecnie wymaga asekuracji. Osoba, która wcześniej przygotowywała proste posiłki, przestała bezpiecznie korzystać z kuchni. Ktoś, kto sam wychodził z domu, obecnie potrzebuje osoby towarzyszącej. Mogły również nasilić się problemy z pamięcią, orientacją, komunikacją, kontrolą zachowania czy organizowaniem codziennych spraw.
Najważniejsze jest porównanie dwóch stanów: sposobu funkcjonowania w czasie poprzedniej oceny oraz sposobu funkcjonowania obecnie.
Nowa decyzja zastępuje poprzednią
Wystąpienie o nową decyzję nie oznacza uzyskania drugiej równoległej punktacji, z której osoba będzie mogła wybrać korzystniejszą.
Zgodnie z przepisami nowa decyzja zastępuje dotychczasową z dniem jej wydania.
Dlatego przed złożeniem nowego wniosku należy dobrze przygotować opis aktualnego funkcjonowania i zgromadzić materiał, który pozwala wykazać zmianę.
Kancelaria może przeanalizować wcześniejszą decyzję, porównać ją z obecną sytuacją i pomóc ustalić, które obszary wymagają ponownej oceny.
Nie masz już terminu? Nie zakładaj, że „jest za późno”
Jeżeli decyzja została wydana dawno, pierwszym pytaniem powinno być nie tylko: „czy mogę się jeszcze odwołać?”, lecz również: „czy moje obecne funkcjonowanie nadal odpowiada temu, co oceniał WZON?”.
Jeżeli nie, warto sprawdzić możliwość wszczęcia nowego postępowania.
Dotyczy to osoby z 60 punktami, 69 punktami, 75 punktami, 79 punktami, ale także osoby z wyższą punktacją, jeżeli jej rzeczywiste potrzeby wsparcia istotnie wzrosły.
Nie ma powodu biernie akceptować punktacji, która przestała odzwierciedlać aktualną sytuację tylko dlatego, że decyzja formalnie jest jeszcze ważna.
Trzy sytuacje, trzy możliwe drogi działania
Jeżeli pierwsza decyzja została doręczona niedawno, właściwą drogą może być wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jeżeli WZON ponownie rozpatrzył sprawę i nadal utrzymał zaniżoną punktację, kolejnym krokiem może być odwołanie do sądu.
Jeżeli natomiast terminy dawno upłynęły, ale funkcjonowanie osoby się zmieniło, należy przeanalizować możliwość złożenia nowego wniosku o wydanie decyzji ustalającej aktualny poziom potrzeby wsparcia.
Właściwa strategia zależy więc nie tylko od liczby punktów, ale również od etapu sprawy i tego, co wydarzyło się od poprzedniej oceny.
Jak Kancelaria LEXAGO analizuje decyzję WZON?
Analiza nie powinna rozpoczynać się od pisania gotowego odwołania.
Najpierw trzeba rozłożyć decyzję na elementy.
Sprawdzamy sposób oceny poszczególnych czynności i zestawiamy go z rzeczywistym funkcjonowaniem osoby. Ustalamy, gdzie WZON mógł błędnie określić rodzaj wsparcia, gdzie zaniżono częstotliwość pomocy, a gdzie pominięto nadzór, asekurację albo przygotowanie czynności przez inną osobę.
Następnie analizujemy dokumentację i ustalamy, jakie dowody mogą potwierdzić rzeczywistą potrzebę wsparcia.
Dopiero wtedy można przygotować argumentację dostosowaną do konkretnego etapu postępowania.
Pomagamy zarówno przed WZON, jak i w sądzie
Kancelaria LEXAGO prowadzi sprawy dotyczące poziomu potrzeby wsparcia na kolejnych etapach postępowania.
Możemy przygotować wniosek o ponowne rozpatrzenie pierwszej decyzji, przeanalizować decyzję wydaną po ponownym rozpatrzeniu oraz przygotować odwołanie do sądu wraz z argumentacją i wnioskami dowodowymi.
W przypadku osób, które utraciły już zwykłe terminy, analizujemy także możliwość wystąpienia o nową decyzję w związku ze zmianą funkcjonowania.
Działamy w sprawach klientów z całej Polski, a zdecydowana większość czynności może być wykonana zdalnie.
Nie obiecujemy punktów. Przygotowujemy sprawę tak, aby organ lub sąd zobaczył jej rzeczywisty obraz
Nikt nie może uczciwie zagwarantować, że konkretna osoba otrzyma 80, 85 czy 90 punktów.
Ostateczny wynik ustala WZON albo sąd.
Rolą profesjonalnego pełnomocnika jest natomiast sprawić, aby sprawa nie została sprowadzona do ogólnego opisu chorób. Trzeba przedstawić funkcjonowanie osoby w języku kryteriów prawnych, wskazać błędy oceny i zaproponować dowody, które pozwolą je zweryfikować.
Właśnie ten sposób pracy zwiększa wartość odwołania i pozwala realnie walczyć o prawidłowy poziom potrzeby wsparcia.
Otrzymałeś decyzję WZON? Bezpłatnie ją przeanalizujemy
Jeżeli masz decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia i uważasz, że liczba punktów jest za niska, nie czekaj, aż termin minie.
Nie ma znaczenia, czy otrzymałeś 60, 69, 70, 79, 84 czy 89 punktów. Znaczenie ma to, czy wynik odpowiada rzeczywistemu zakresowi pomocy, której potrzebujesz.
Jeżeli termin na zwykłe zaskarżenie już minął, również warto przeanalizować sytuację. Jeśli od poprzedniej oceny zmieniło się funkcjonowanie, może istnieć podstawa do złożenia nowego wniosku.
Skontaktuj się z Kancelarią LEXAGO i przekaż decyzję do analizy. Po zapoznaniu się ze sprawą będziemy mogli wskazać, czy właściwym kierunkiem jest wniosek o ponowne rozpatrzenie, odwołanie do sądu czy nowe postępowanie dotyczące aktualnego poziomu potrzeby wsparcia.
Zapraszamy do kontaktu – obsługa online w całej Polsce.
Najczęściej zadawane pytania
Czy 80 punktów daje obecnie prawo do asystenta osobistego?
Nie. Ustawowy system asystencji osobistej nie został jeszcze uruchomiony. W obecnie projektowanym rozwiązaniu 80 punktów ma być docelowym progiem dostępu dla dorosłych osób z niepełnosprawnościami.
Czy 80 punktów oznacza 240 godzin asystenta?
Nie. Punktacja ma być jednym z warunków wejścia do systemu, natomiast liczba godzin ma być ustalana indywidualnie. Projekt przewiduje docelowo możliwość przyznania do 240 godzin miesięcznie.
Mam 79 punktów. Czy powinienem złożyć odwołanie?
Sam wynik 79 punktów nie oznacza automatycznie, że decyzja jest błędna. Warto jednak dokładnie sprawdzić sposób oceny poszczególnych czynności. Jeżeli WZON pominął ograniczenia albo nieprawidłowo określił potrzebną pomoc, istnieją podstawy do zakwestionowania decyzji.
Mam 60 albo 65 punktów. Czy analiza ma sens?
Tak. Jeżeli rzeczywisty poziom potrzeby wsparcia jest wyższy niż wynik decyzji, warto ustalić, gdzie doszło do zaniżenia. Znacząca różnica może wpływać na samo prawo do świadczenia wspierającego, jego wysokość oraz przyszłe uprawnienia.
Ile czasu mam na wniosek o ponowne rozpatrzenie?
Co do zasady 14 dni od doręczenia pierwszej decyzji WZON.
Ile czasu mam na odwołanie do sądu?
Po decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy termin na odwołanie do sądu wynosi miesiąc od jej doręczenia.
Minął mi termin. Czy mogę złożyć nowy wniosek?
Jeżeli nastąpiła zmiana zdolności do samodzielnego wykonywania czynności związanych z codziennym funkcjonowaniem oraz rodzaju wymaganego wsparcia, przepisy pozwalają w każdym czasie wystąpić o wydanie nowej decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia.
Czy muszę czekać do końca ważności poprzedniej decyzji?
Nie, jeżeli spełnione są przesłanki do ponownej oceny wynikające ze zmiany funkcjonowania. Nowy wniosek może zostać złożony także w czasie obowiązywania poprzedniej decyzji.
Czy sąd może podwyższyć punktację WZON?
Tak. Sąd może zmienić decyzję i ustalić wyższy poziom potrzeby wsparcia, jeżeli dowody wskazują, że ocena WZON była nieprawidłowa.
Czy świadczenie wspierające i asystencja osobista będą mogły funkcjonować równolegle?
Są to dwa różne instrumenty: świadczenie wspierające jest świadczeniem pieniężnym, a asystencja osobista ma być usługą. Projekt systemu asystencji nie zakłada, aby samo korzystanie z asystenta wykluczało pobieranie świadczenia wspierającego.
Najważniejszy wniosek: decyzja WZON może mieć większe znaczenie, niż sądzisz
Poziom potrzeby wsparcia już dzisiaj decyduje o prawie do świadczenia wspierającego i jego wysokości.
Projektowana asystencja osobista może sprawić, że ta sama decyzja będzie miała jeszcze szersze znaczenie.
Dlatego nie warto oceniać dokumentu wyłącznie przez pryzmat jednej liczby. Trzeba sprawdzić, czy punktacja rzeczywiście odpowiada codziennemu funkcjonowaniu i pomocy, której osoba potrzebuje.
Jeżeli wynik jest zaniżony i termin nadal biegnie, warto wykorzystać dostępne środki zaskarżenia. Jeżeli termin upłynął, ale funkcjonowanie uległo zmianie, warto przeanalizować możliwość uzyskania nowej decyzji.
Im wcześniej sprawa zostanie prawidłowo oceniona, tym większa szansa na dobranie właściwej procedury i uniknięcie wielomiesięcznego pozostawania z punktacją, która nie odpowiada rzeczywistości.
Kancelaria LEXAGO – pomoc w sprawach o poziom potrzeby wsparcia
Kancelaria LEXAGO specjalizuje się w sprawach dotyczących świadczenia wspierającego i ustalania poziomu potrzeby wsparcia.
Pomagamy w analizie decyzji WZON, przygotowaniu wniosków o ponowne rozpatrzenie, odwołań do sądu oraz nowych wniosków składanych po zmianie funkcjonowania.
Jeżeli chcesz sprawdzić, czy Twoja decyzja została prawidłowo oceniona, prześlij ją do analizy. Wskażemy możliwą drogę działania i – jeżeli istnieją ku temu podstawy – przygotujemy sprawę w profesjonalny sposób.
Zapraszamy do kontaktu – obsługa online w całej Polsce.
Stan prawny i legislacyjny
Artykuł został zaktualizowany 20 sierpnia 2026 r.
Ustawa o asystencji osobistej pozostaje w toku prac legislacyjnych. Wskazany w artykule próg 80 punktów i maksymalny wymiar 240 godzin wynikają z aktualnych założeń projektowanego systemu i mogą jeszcze ulec zmianie przed zakończeniem procesu legislacyjnego.
Zasady dotyczące zaskarżania decyzji o poziomie potrzeby wsparcia oraz możliwości wystąpienia o nową decyzję po zmianie funkcjonowania wynikają z aktualnie obowiązujących przepisów.